این جا را با یک تصمیم ناگهانی بازکردم . تصمیمی که ریشه در حال خرابم داشت. آدرس این جا را هیچ کس ندارد و نمیخواهم که داشته باشد. به خاطر همین با یک اسم تین ایجری مینویسم آن هم در بلاگفا که مطمئنم سال به سال گذر هیچ کس از اطرافیانم به این جا نمی افتد . این که هیچ کس نداند یک جورهایی هم آزار دهنده است هم آرامش بخش. خوب است که خیالم راحت است هرچه بخواهم بدون ملاحظه میتوانم بنویسم و از طرفی این تنهایی وحشت زده ام میکند. عادت به سکوت ندارم. اما چاره ی دیگری نیست. میخواهم آرامش را به دست آورم پس به پیش!...
ادامه مطلب